* ســـه ساعت خودكشان كردي كه از خونه مثل آدم يعني با ريخت
و قيافه نـــرمال بري بيرون، پاي مبارك رو از درب اصلي ساختمون كه
ميگــــــــــذاري بيرون، يك كلاغ بي پدر و مادر با شدت تمام! تركمـون
مي زنه روي روســـــــري و شونه مبارك! راهي نداري جز برگشت به
منزل و تميزكاري...
تا وارد مجتمع مي شي كه هميشه ساكت و خالي از سكنه به نظر
مياد، درب خونه طبقه همكف باز مي شه، پســــر محترمشون مياد
بيرون! با عجله مي رسوني خودت رو به آسانسور و مي پري تو...
عـــــوض اينكه بري بالا! مي ري پاركينگ! در باز مي شه پسر طبقه
دومي مياد تو! طبقه اول مي ايسته! جناب مهـــــــــندسِ! طبقه دوم
پسرِ آقاي فلاني و به همين منوال تا آخر!!! از هر طبقه يكي از آقايون
محترم به جمع نفرات اضافه مي شن و تو هم كه نمي توني روپوش
رو در بياري، با اين نقش و نگار حاصل از ماتحتِ كلاغ هم ايســـتادي
اين وسط...
در اين بين رسيدنِ اس ام اس رو هم اضافه كن! وقتي كه با بدبختي
موبايل رو نگاه مي كني مي بيني كه دوستي فوقِ طناز اينجــــــوري
نوشته:
خوش شانســي يعني اينكه وقتي كلاغي تركمون مي زنه رو سرت،
خوشحال مي شي از اينكه گاوها پرواز نمي كنن...!!!
حالا اگر مي توني جلوي هر هر خنده خودت رو بگير...

* مجلس خواستگاريِ يكي از صميمي ترين دوستات، وقتي حدوداً از
چهــــــار ساعت قبلش بهش قوت قلب دادي كه همه چيز به خوبي و
خوشي قرار انجام بشه، نوبت به چايي مي رسه و عـــــــروس خانوم
خـم مي شه، سيني رو جلوي مادر داماد مي گيره و بعله...!!! صداي
ناهنجاري از عــــــروس در مياد كه باعث مي شه در يك لحظــــه همه
ماتشــــون ببره!!! و صد البته تو كه وظيفـــــه خطيري داري در اين بين
سعي مي كني با شدت ســــــرفه هاي وحشتناكي كني كه همه از
بهت خارج بشن و خدا مي دونه كه چرا همون آن مي گي:
اين گلوي من مدتي مي شه درد مي كنه، صداي سآآرفه هام عجيب
شده...!!!
حالا اگـــر مي توني نسبتِ بين گلوي خودت رو با محل مولد صــــداي
بعضي ها هم توضيح بده براي همه تا بعدها كسي نگه عروس گ....
بود...!!!

* با كلافگي زيادي خودت رو مي رسوني خونه و هجـــوم مي بري به
سمت دستشويي به صورتِ دو ماراتنِ با مانع... اين وسط گربه تو هم
كه هميشه دلش مي خواد همون لحظه با تو دستشــــويي بره، مثل
شــــــتر دنبالت مي دوه و اضافه كن لشــــكري متشكل از دوستت كه
مي خواد راجع به بوي فرندش باهات حرف بزنه، مامانت كه مي خواد
بدونه نتيجه امتحانت چي شده، و صـــــد البته خواهــــــرزاده گلي كه
مي خواد ماچــــت كنه رو كه بدنبال اين پشمالوي كـوچـولـو به سمت
دستشويي حمله مي كنن...!!!
اينجور مواقع پيش مياد كه آرزو مي كني كاش مهندس مربوطه! متراژ
محيط دستشويي رو يكــــــم بيشـــــتر مي گرفت تا اينهمه آدم با اين
حيوونِ زبون بسته راحت تر جا مي شدن اين تو...!!!
حالا اگر مي توني، اين جمعيت رو بفـــــرست بيرون و سريعاً بپرداز به
اصل قضيه...!!!

* رسيدي دم خونه خواهرت، كلي گرما و شلوغي، مي بيني يك نفر
آقاي محترم با شدت تمام دقيقاً پشتش به تو و زير پنجره آشـــپزخونه
خواهــــــــر عزيزت، مشغول به قضاي حاجت مي باشند شديد!!! تا به
خودت مياي، تصميم مي گيري با چند عربده از نوع ملايم! حال طــرف
رو سرجا بياري كه يكدفعه پنجره باز مي شه و دست كوچك خواهرزاده
كه ديناميتي رو، از بقاياي چهارشــنبه ســــوري، به سرعت كنار طرف
مي اندزه و آقاي محترم هم كه حواسش اصلاً نيست! با صداي انفجار
به طرز مضحكي از جا مي پره و ديگه...!!!
اينجاي قضيه مي شه 18+... !!! عالم و آدم مات مي شن كه مسئله
چي بوده...!
حالا اگر مي توني به جاي غش كردن از خنده و خرغلت زدن فجيع روي
زمين! يا آقاهه رو دعوا كن يا پسر خواهرت رو...!!!

* با دوستت هرروز قرار پياده روي داري توي پاركي معروف، چيزي حدود
ساعت نه صبح، يكروز كاملاً خلوت... با دوست جون ياد بچگي افتادي،
از دست قلقلكها در ميري و قايم مي شي پشت شمشادهاي بلند...
اين وسط دوستت كه حركتي مشكوك رو از پشت شمشادهاي سمت
ديگه اي ديده، با تمام قدرت، تصور كن نصف هيكل رضازاده هم وضعيت
فيزيكي! از بالاي شمشادها و جدول كنارشون مي پره روي ســـــوژه يا
سوژه هاي متحرك... كه تو نيستي! در عوض پسر و دختري هستن كه
شمشادهاي خيلي بلند رو اشتباهي ديوار تصور كردن و بعله...!!!
اين هم باز مي شه 18+ و كلي ضايع...!!!
حالا اگر مي توني دوست عزيزت رو كه وسط اونها داره از خنده مثل توپ
قل مي خوره رو جمع كن...!!!

پ.ن. مطالبي كه در بالا نوشتم كاملاً بي ربط با شــرايطي هست
كه فعلاً توي اين بلاگ حاكم شده...
مدتي مي شه كه ديگه خـودم نيستم، چرا هم نداره كه اگر داشت
باز هم جوابي براش نداشـــــــــتم! فقط در اين بين وجود يك نفر كه
خودش با همه مشكلات اطراف، به سر و كله زدني بي امان با من
ادامه مي ده، به نظرم موهبتي بزرگ حساب مي شه...
اين چند روز هم با تحمل اخلاق گـــــند و مزخرف من، واقعاً شاهكار
به خرج داد، تا اينكه امــــروز براي عوض كردن جو اطرافم، شروع كرد
به تعـــــــــريفِ بدترين موقعيت هايي كه بعضي اوقات با همه بدي و
بي موقع بودنشون باعث خنده مي شن...
خلاصه كه نوشتن اين پست و انتخاب عكس، مرهون الطاف و اجبار
شماست، به خاطر تو، خانوم مهندس!
...
و اما وصف حال من همچنان،
و شكستم، و دويدم، و فتادم...
مونده!