پ.ن. صداي غمگيني توي ســــرم شعري رو

۸۸/۱/۱
تصوري از تنهايي نداري..
تصوري از شكست..
تصوري از باختن..
از دل دادن..
..
ولي من چرا...
...
يك امشب رو عشق طلب كردن..
يك امشب رو اعتراف كردن..
يك امشب رو عاشقانه سپري كردن..
رها شدن..
آرزويي بود كه داشتم...
...
اولين شب بهاري ما..
اولين شب بهاري من..
من..
بي تو..
...
زمزمه مي كنه..
ولي من، فقط به جمله آخرش فكر مي كنم..
جمله اي كه بلندتر از بقيه مي شنوم..
..
كه خزان شد بهار من... نوشته شده در جمعه چهارم اردیبهشت 1388ساعت
0:51 توسط پریزاد مجد|
| Design By : Night Skin |


