http://parizaadkhatoon.blogfa.com/ من، و دلتنگ، و این شیشه خیس، می نویسم، و فضا، می نویسم، و دو دیوار، و چندین گنجشک... fa blogfa.com Tue, 20 Oct 2009 21:42:18 GMT http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-133.aspx <BR>۸۸/۷/۲۸<BR><BR>۱. به زور كتاب هاي عجيب و غريب اين رشته روانشـــــــناسي! <BR>يعني فقط و فقط بخاطر حفظ كردن و گاهاً فهميدن! مطالبشون، <BR>كمي تا قسمتي مجبور شدم بعد از چهار ماه بخودم بيام..! <BR>بگذريم كه هر صفحه رو شايد ده بار مي خونم تا بفهمم.. اونهم <BR>من كه تمام سالهاي دبيرستانم جزء بهترين ها بودم...!!! <BR>... <BR>۲. جناب دكتري، در حــــــــــــد پايكوبي روي اعصاب مبارك بنده، <BR>در جمعي خانوادگي با لذتي وافر محو - بقول يكي از دوستان - <BR>اين خلقت خداوندي شد..! <BR>ولي اينجانبه بيشتر از اينكه غرق در غرور بشم از اين مات بودن <BR>دكتر جان! غرق در آبغوره هاي ناتمومم شدم كه چــــرا اين آره و <BR>اون نه...!!! <BR>... <BR>۳. قراردادي نانوشته منعقد شد در بين بنده و چهارمين گرامي! <BR>كه نوبتي و بدون جـــــــــر زدن! حتماً ماهي يكبار باهم تماسي <BR>بگيريم، فقط و فقط محض پرسش از احوال..! <BR>حالا كاري نداريم كه من خــر، ايشون زورو...!!! <BR>... <BR>۴. رفتن به باشگاه بدنســـــــازي و شـركت آزاد توي كلاس هاي <BR>سفالگري رو كــــــــــه قبلاً سالها كار كردم هـم قبوليديم، محض <BR>كوتاه اومدن ناناِ كه شديداً معتقد بود اين سكوت مزخـــــــــرف و <BR>حال خراب من، تا نرسيده به پر شـــدن ديگ صبر و حوصله ام و <BR>دور و برم رو مفتضحانه به گند نكشيده، بهتره در كلاس كــــاراته <BR>شوتوكان تخليه بشه...!!! <BR>شايد اصرارش از اين بابتِ كه متنفر بود از خودي! و فكر مي كنم <BR>چون خودش كاراته كار بود، اگر مي تونست شديداً علاقمند بود <BR>به شكستن دنده هاي بعضي ها...!!! <BR>... <BR>۵. به پيشنهاد دوستي كه بيشــتر رفيق روزهاي گريه ام بوده تا <BR>خنده، مشــــــــــــاوره ميدم بصورت آن لاين! و سعي مي كنم با <BR>درگير شدن و كمك به بيماري كــــــــــه نيازش رو حس مي كنم، <BR>فراموش كنم دردهاي خودم رو..! <BR>جالب مي تونه بيماري باشه گذشته از مــــــــرز چهل سالگي و <BR>هنوز مجـــــــــرد، با شغل و درآمدي عالي كه بقول خودش هنوز <BR>فرشته زندگيش رو پيدا نكرده و من ســــــــه ربع ساعت! اون رو <BR>نصيحت كردم.. <BR>اونوقت جناب آقاي بيمار محترم! از ســــــــر كنجكاوي، ميگرده و <BR>پروفايل خانوم دكــتر! رو پيدا مي كنه و با ديدن عكس چشم ها <BR>و كلمه مجرد! از بنده سوال مي فرمايند: <BR>شما كه انقدر خوب نصيحت مي كنين، چرا تا الآن مجرد..؟! <BR>اينجانبه هم كه توضيحي ندارم...! <BR>پس تداعي ميشه ضرب المثلي معروف.. <BR>همون كه ميگه: <BR>تو اگر بيل زني، زير كـ...ون خودت رو بيل بزن...!!! <BR>... <BR>۶. موجودي مذكـــــر! كه ارزش احترام رو داره چند شبي هست <BR>وقتش رو تلف صحبت با من مي كنه در محيط مجازي..! <BR>ظاهـراً! توجهي نمي كنم به نكته هاي معدود ولي كلاً اساسي <BR>مابين چت..! فقـــــــط با نگراني منتظر زماني ام كه حوصله اش <BR>از اينهمه سردي و سنگي بنده ســــــر بره و عطاي اين دوستي <BR>ساده نتي رو به لقائش ببخشه...!!! <BR>... <BR>۷. كم شدن شديد وزنم هم كــه پايه و اساس نگراني هاي ماماِ <BR>بدبخت شده، بماند..! <BR>كُميك بود چند هفته پيش كــــــــه اتفاقي مي شنيدم ماما براي <BR>خاله خانم - به جهت نداشتن خواهر، پيمان خواهري بسته شد <BR>در ۱۲ سالگي ماما و ۲۷ سالگي دوستش، چيزي حدود ۵۸ سال <BR>پيش! - تعريف مي كرد با ناله فراوون! از موجــــــودي كه صورتش <BR>شده قد كفِ دست، دو تا چشم قائده نعلبكي! و يك دهان از اين <BR>گوش تا اون گوش..! و بعد هم اضافه نمودن كه قربونِ سمــندر..!<BR>بنده هم كه خودم رو از بابت فشـــار خون پائين پيچونده بودم در <BR>اشارپي گرم و نرم، گوگول مآبانه! از سارغولك كه خونسرد فيلم <BR>ميديد و كاغذ شكلاتش رو مي جويد، پرسيدم: <BR>اين موجود خارق العاده كيه..؟! <BR>كه با نگاهي عاقل اندر سفيه فرمودن: <BR>سؤال نداره..! تو رو ميگه خاله جان...! <BR>يك لحظه فكر كردم كه اگر بچـه اش واقعاً شبيه وزغ بود يا همين <BR>سمندر، چطوري ازش تعريف مي كرد...!!! <BR>... <BR>اين آخري باشه بي شماره.. <BR>از تصميم ترك تحصيل و رفتنم پيش برادر گرامي براي نجات خودم <BR>از اين وضعيت اسفناك موجود، تا خبر ازدواج قريب الوقوع خــودي! <BR>كه ته فنجون قهوه من گير كرده بود.. <BR>از نيمچه پيشنهاد دوست جون ساده نتي براي كمك به من و فرار <BR>مذبوحانه ام براي دوباره نيفتادن، تا تصادف وحشتناك ماما و ناناِ، <BR>كه ماحصل سه تا معلق زدن و مسافتي طولاني روي سقف سُر <BR>خوردن ماشيني كه توش بودن در سرتاسر بلواري! در عين انتظار <BR>همه از در آوردن اجساد اونها! شــــد كتف مو برداشته ماما و بدن <BR>كوفته و پر از خـراش ناناِ و راننده صحيح و سالمي و پيكاني كاملاً <BR>مچاله...!!! <BR>از.. <BR>از تلفن آخرم به چهارمين! كه لفتش دادم چند روزي و جمله اش، <BR>كه گيجم كرد وقتي گفت شب قبلش بيادم بوده خيلي و حالا كــه <BR>تماس گرفتم پس ببينم چقدر دل بــه دل راه داره، تا نذر ماما براي <BR>پيدا شدن كسي در زندگي من، كه عاشـــــقانه ارزش قائل باشه <BR>براي جوجه نحيفش، شايد كسي مثل چهارمين...!!! <BR>... <BR>جالبناك شده اين اوضاع ما.. <BR>باور كنين...!!! <P></P> <P><BR>پ.ن. وقتي کـه خيلي ديره، تازه مي فهمي <BR>اوني که از همه ساکت تر بود بيشتر از همه <BR>دوستت داشت.. <BR>ولي تو، حواست به شيرين زبوني يه عشق <BR>دروغي بود...!!! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:42:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=133 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-133.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-132.aspx <BR><IMG style="WIDTH: 380px; HEIGHT: 255px" height=268 alt=00060 hspace=0 src="http://www.sharemation.com/Parizaad/00060.jpg" width=377 align=baseline border=0><BR><BR>۸۸/۷/۱۹<BR><BR>در اتاقم تنها، <BR>با هزاران اندوه، <BR>که نبودش پایان، <BR>با دلی خسته ز درد، <BR>غم تنهایی را می بینم.. <BR>.. <BR>من چرا میترسم..؟! <BR>و به خود می گویم، <BR>تو که تنها بودی.. <BR>چه در آن تازه بهاری که هنوز، <BR>کودکی بیش نبودی، <BR>دوستت از بام پرید.. <BR>دلت از غصه شکست.. <BR>آسمان با تو گریست، <BR>و بهارت دی شد،  <BR>و تو تنها ماندی.. <BR>پس چرا میترسی..؟! <BR>.. <BR>تو که با تنهایی روز و شب، <BR>همزادی.. <BR>تو که با تنهایی عاقبت،  <BR>خو کردی.. <BR>.. <BR>هیچ داری تو بیاد..؟! <BR>هر زمان بال گشودی، <BR>تا به پرواز در آیی، <BR>بال پرواز تو شکستند.. <BR>پر پرواز تو بستند، <BR>و تو تنها ماندی.. <BR>و هنوز تنهایی.. <BR>.. <BR>پس چرا میترسی..؟! </P> <P> </P> <P>پ.ن. كلوچه من، مرواريد تو خيلي تنهاست.. <BR>آره.. <BR>تنها بودم، تنها شــــــــــدم، تنها مي مونم...! <BR>كلوچه من، مرواريد تو پر از غصـــــــــــه است.. <BR>كلوچه من.. <BR>تو هم نيستي.. <BR>نيستي كه سرم رو بگذارم روي پاهات، دست <BR>بكشي روي موهام و بارون بباره.. <BR>ولي.. <BR>تولدت مبارك... <BR>.. <BR>راستي.. <BR>آبنبات گذاشتم برات.. <BR>مثل هميشه.. <BR>از همونهايي كه دوست داشتي.. <BR>.. <BR>.. <BR>.. <BR>شديد مضحكه، كــه من براي تولد ۱۰۳ سالگي <BR>مادربزرگِ مسيحي خـــــودم، آبنبات هاي مورد <BR>علاقه اش رو بخرم و ببرم امامـــزاده اي معروف، <BR>خيرات كنم...!!! <BR>اينطور نيست...؟!!! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:40:27 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=132 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-132.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-131.aspx <BR>۸۸/۵/۱۰<BR><BR>بعد از چندين سال امروز نماز خوندم.. <BR>صليب هميشـــگي شش ماهي هست كه جاي خودش رو <BR>به آويز الله داده.. <BR>ولي.. <BR>.. <BR>اين نماز نذر برگشتنش بود، وقتي كـــه عيد دعوامون شد و <BR>هنوز همديگه رو نديده بوديم.. <BR>نذر كرده بودم اگـــر برگشت نمازم ترك نشه، ولي برگشت و <BR>من تنبلي كردم و نخوندم.. <BR>امروز ولي بدون شرط روبه روي خدا ايستادم.. <BR>بدون شرط و بدون اون.. <BR>فقط براي خودم.. <BR>براي دل تنهاي خودم كه گمش كردم.. <BR>و بهش قول دادم.. <BR>قول دادم تا ديگه نگذارم هيچكس خوردم كنه.. <BR>قول دادم تا ديگه فراموش نكنم سجده كردنش رو.. <BR>قول دادم.. <BR>بي اينكه چيزي بخوام... </P> <P> </P> <P>پ.ن. به كعبه گفتم: <BR>تو از خاكي، منم از خاك.. <BR>چرا بايد كه دور تو بگردم..؟! <BR>ندا آمد: <BR>تو با پا آمدي بايد بگردي.. <BR>برو با دل بيا تا من بگردم...! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:35:54 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=131 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-131.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-130.aspx <BR><IMG style="WIDTH: 413px; HEIGHT: 683px" height=744 alt=00059 hspace=0 src="http://www.sharemation.com/Parizaad/00059.jpg" width=440 align=baseline border=0><BR><BR>۸۸/۵/۴<BR><BR>گيج و مات زل زدم به پروفايلم و كامنتي كــه براي من نوشته شده.. <BR>انتظار ايميل و كامنت رو شايد از هر كسي داشتم جز اون.. <BR>جز از چهارمين..! <BR>.. <BR>خيلي خوبه كه امروز ماهگرد له شدنمه..! <BR>خيلي خوبه كه من از سـه روز پيش پيشواز اين تاريخ كذايي رفتم با <BR>كلي زر زر و فين فين..! <BR>خيلي خوبه كه يكماه هست هيچ پيغامي از طرف اون برام نيومده و <BR>من نصف العمر ميشم با صـداي هر زنگ تلفن، ولي انگار نه انگار كه <BR>عشقي بود و قولي و.. <BR>اونوقت شديداً عاليه كه جناب آقاي چهـــــارمين! پيغام مي فرسته و <BR>ابراز نگراني و تمايل كه لااقل خـــــــــبري داشته باشيم از هم و ديگه <BR>اينكه تماسي بگيرم باهاشون و جالبناك كـــــــــــه به روي مبارك هم <BR>نمياره، چرا اين همه بي خبريم از هم..؟! <BR>چه اتفاقي افتاد كه نتيجه شد اين همه فاصله..! <BR>به روي مباركش نمياره من چه گُـ...هي خوردم قبلاً كه..!!! <BR>.. <BR>بطرز خفني! من احساس منگل بودن بهم دست داده.. <BR>از دست اين چهارمين...!!! </P> <P> </P> <P>پ.ن. <BR>.. <BR>بازي روزگـار را نمي فهمم.. <BR>من تو را دوســــــــت دارم.. <BR>تو ديگــــــــــــــــــــــــري را.. <BR>ديگــــــــــــــــــــــــــري مرا.. <BR>و همه در آخــــر تنهائيم...! <BR>.. <BR>آخه من چطــــــــــــــوري به تو زنگ بزنم..؟!!! <BR>چي دارم كه بگم..؟!!! <BR>مي تونم بگم كـــــــــــــــه بعد از تو كه اينهمه <BR>براي من ارزش و احــــــــــــــــترام قائل بودي، <BR>من عاشق شدم، همونطــــــــــــــــــــوري كه <BR>آرزوم بود، ولي به دروغگــــــــــــويي كه حتي <BR>به اندازه تو هم نبود..؟!!! <BR>حتي با تو قابل قياس هم نيست..؟!!! <BR>آره..؟!!! <BR>بگم كـــــــــــــــــه من وقتي بهم گفتي خيلي <BR>دوستم داري، همـــــــــــــون دي ماه گذشته، <BR>با خونســـــــــــردي گفتم ولي من عاشق تو <BR>نيستم و گوشـــــــــي رو گذاشتم، حتي ازت <BR>خواستم ديگـــــــــه به من زنگ نزني، اونوقت <BR>از يك آشـــــــغال گدايي عشــــــــــــق كردم و <BR>گذاشتم تا به من ِ به قــــــول تو نگين باارزش <BR>اينجوري توهين كنه، له ام كنه و داغون...؟!!! <BR>كدوم يكي اين ها رو بگم آخه...؟!!! <BR>.. <BR>با اصرار مي خواي صــــــداي من رو بشنوي.. <BR>صداي من از بغــــض كاري كه كردم سنگينه.. <BR>.. <BR>كاري كه در حــــــــــق تــــــــــــــــــو كردم...!!! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:34:52 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=130 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-130.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-129.aspx <BR>۸۸/۴/۲۱<BR><BR>امروز ۱۵ سال گذشت از رفتنت.. <BR>ولي تو صداي من رو مي شنوي.. <BR>هميشه مي شنوي.. <BR>نه بابائي..؟! <BR>.. <BR>من خورد شدم.. <BR>من داغون شدم.. <BR>من باختم.. <BR>تموم شدم.. <BR>جوجه كوچولوي تو ديگه نمي خنده.. <BR>جوجه كوچولوي تو اين روزها فقط گريه مي كنه.. <BR>كنج اتاق كز كرده و از همه خجالت مي كشه.. <BR>جوجه كوچولوي تو دلش زير پاهاي اون مونده..  <BR>.. <BR>جرمش اين بود كه عاشق شد.. <BR>بعد از يازده سال جلوي همــــــــــه ايستاد تا از دروغ و خيانت <BR>طرفداري كنه..! <BR>بعد از اينهمه سال به موجودي اعتماد كرد كه ارزش نداشت.. <BR>.. <BR>بابائي من كر شدم و لال.. <BR>من دارم مي سوزم.. <BR>من.. <BR>سوختم.. <BR>بدجوري سوختم... <P></P> <P> </P> <P>پ.ن. روزي كسي را دوست مي داري، <BR>و روز بعد، <BR>تنهايي.. <BR>به همين سادگي...! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:30:18 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=129 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-129.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-128.aspx <BR><IMG style="WIDTH: 343px; HEIGHT: 587px" height=587 alt=00058 hspace=0 src="http://www.sharemation.com/Parizaad/00058.jpg" width=317 align=baseline border=0><BR><BR>۸۸/۴/۴<BR><BR>درخت از برگ خسته شد، و دیگه براش سبزی برگ <BR>جذاب و زیبا نبود..! <BR>برگ پیر شــده بود، و درخت دیگه نمی تونست ابداً <BR>سنگینیش رو تحمل کنه..! <BR>برگ این رو فهمید.. <BR>دلگیر شد و افسرده.. <BR>اما کاری از دستش بر نمی اومد.. <BR>سعی کرد بارش رو از روي دوش درخت کم کنه.. <BR>برگ پژمرد.. <BR>افسرد.. <BR>خشکید و افتاد... <BR>.. <BR>ولی برگ هنوز عاشق درخته..! <BR>اون نمی تونه محبت های درخـت رو فراموش کنه و <BR>زحمت های باد و بارون و خورشید رو.. <BR>برگ می پوسه و خـودش رو به پای درخت می ریزه <BR>تا درخت راضی باشــــــــــــــــه و زندگی خوبی رو با <BR>معشوقه های جدیدش داشته باشه...! <BR>حالا.. <BR>تو که وقت پاییز از کوچــــــــــه های خلوتِ پر از برگ <BR>می گذری، بشنو.. <BR>درخت از برگ خسته شده؛ <BR>پاییز بهونه است...!!! </P> <P> </P> <P>پ.ن. دعوت به شام از طرف ماما.. <BR>با حداكثر آرامش و كلي ترس و قربون و صدقه گفتن <BR>از طرف من.. <BR>سكوت و پوزخند مزخرف از طرف اون.. <BR>عربده هايي كه تا يك ساعت لالم كرد از طرف اون.. <BR>كوبيدن تلفن از طرف اون..<BR>خاموش كردن گوشي از طرف اون.. <BR>گريه هاي هيســـــتريك، بعد از يك ساعت لالموني <BR>گرفتن از طرف من.. <BR>تا نصفه هاي شب مات موندن از طرف من.. <BR>كات كردن از طرف اون.. <BR>.. <BR>تموم شد...!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:30:10 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=128 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-128.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-127.aspx <BR>۸۸/۴/۳<BR><BR>بيست و چهـار ساعت از حرف ها و تخمين هاي فالگير اعظــم! گذشته <BR>و تو هنوز هستي.. <BR>به حــق كارهاي نكرده، نذر كردم كه اين شبح شــــوم از بالاي سرمون <BR>كنار بره.. <BR>ولي.. <BR>اين روزها ديگه بزور حتي حالم رو مي پرسي.. <BR>از سه هفته پيش كــــه رفتيم پارك و شام دور هم بوديم هم كــه ديگه <BR>بهونه كردي و نديدمت.. <BR>بهونه اينكــــه فعلاً نمي شه خانواده ها آشـــــنا بشن و تو نياي اينجــا <BR>بهتره، چون ماما خواسته حتماً قبل از هــــرچيزي رفت و آمد خانوادگي <BR>باشه بينمون..! <BR>بهونه اينكه.. <BR>.. <BR>راستي..؟! <BR>نفهميدم كه چرا نمي شه مادرها حتي توي پارك آشـنا بشن و مامانت <BR>من رو ببينه..! <BR>چرا تو يكدفعه وقتي مطمئن شدي من اهلـش! نيستم، كلي مشكلات <BR>بهت هجوم آورد..! <BR>چرا.. <BR>.. <BR>به توصيه منگووول جز همون بار اول، ديگه نپرسيدم ازت، كــــه بهونه رو <BR>من دستت ندم..! <BR>قبول كردم حرفش رو.. <BR>ولي نه از سر توصيه اون.. <BR>از سر اينكه من جرات ندارم باهات بحث كنم يا ازت سوالي بپرسم.. <BR>آخه طفلك نمي دونه.. <BR>كه تو چجوري عصباني ميشي و گوشي رو مي كوبي زمين...! <BR>.. <BR>بدجوري بوي پايان مياد.. <BR>بوي رفتن.. </P> <P> </P> <P>پ.ن. انديشـيدن به پايان هــــرچيز، <BR>شيريني حضورش را تلخ مي كند.. <BR>بگــذار پايان نيز تو را غافلـــگير كند، <BR>درست همانند آغــــــــــــــــــــــاز...! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:24:36 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=127 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-127.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-126.aspx <BR><IMG style="WIDTH: 377px; HEIGHT: 681px" height=732 alt=00057 hspace=0 src="http://www.sharemation.com/Parizaad/00057.jpg" width=378 align=baseline border=0><BR><BR>۸۸/۴/۲<BR><BR>چشمانم تو را میخواهند، <BR>تا به آنها راه و رســـــم گریه نكردن را بیاموزی.. <BR>لبانم صدایت میزنند، <BR>تا به آنها بگویی چگونه بخندند.. <BR>دستهایم بسویت دراز است، <BR>كه.. <BR>آنها را بسوی شهر عشق ببری.. <BR>اما نمیدانم چــــــــرا پاهایم با تو همراه نیست، <BR>كه بخواهی به خاكسترم بنشانی...؟! </P> <P> </P> <P>پ.ن. منگووول پيروز شد.. <BR>به اصرار اون امروز رفتم تا كف اون فنجون لعنتي <BR>قهوه رو كسي غير از خودم ببينه.. <BR>اين روزها كارهاي عجيب و غريب زياد مي كنم.. <BR>از تعقيب تو و پيدا كردن معشـــــوقه هات بگير تا <BR>اين خاله خانباجي بازي هايي كـــــــــــــه عمري <BR>متنفر بودم ازشون.. .. <BR>خونه فالگير اعظـــــــم! نزديك بلوار بزرگ و تقريباً <BR>خلوتي بود.. <BR>تموم راه رو تا برســـــــم به ميدون اصلي، يعني <BR>چيزي به اندازه مسافت كل اتوبان صـــــدر از اول <BR>تا آخرش رو! پياده برگشتم.. هدفـــــــون گوشي <BR>با موزيك هاي پر از خاطره اش توي گوشم، فقط <BR>اونهمه راه رو قـــدم زدم، بي اينكه بفهمم چقدر <BR>مسيرم طولانيه.. <BR>بي اينكه خسته بشم.. <BR>مي دوني چرا..؟! <BR>آخه بهم گفت.. <BR>كه توي فال من ديگـــــــه هيچوقت تو نيستي..! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:23:23 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=126 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-126.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-125.aspx <BR>۸۸/۳/۳۱<BR><BR>از منگووول خواستم ماشينش رو بياره.. <BR>همه فكر مي كنن ما با چند تا از دوستان قديم قرار داريم براي شام.. <BR>حتي شوهرش.. <BR>هيچكس نمي دونه قرار ما با معشوقه شماست..! <BR>هيچكس نمي دونه من با بدجنسي تمام! انقــــدر گشتم و گشتم تا <BR>توي اين چند روز بتونم راهم رو پيدا كنم براي رسيدن به دخترك.. <BR>مي ريم دنبال دوستي، تا با اون دوستي ديگــــــــــه رو از محل كارش <BR>برداريم و بريم دم منزل سوژه مورد نظر.. <BR>:))))))) <BR>چقدر پيچيده شد رسيدن به اين خانم محترم.. <BR>چقدر خنديدم، فقط براي اينكه زار نزنم.. <BR>چقدر خندوندم، براي اينكه به نگاه هاي پر از ســؤال اونها جواب ندم.. <BR>چقدر خورد شدم تا رسيديم.. <BR>چقدر.. <BR>چقدر داغون شدم وقتي ديدم كنار تو... <BR>وقتي ديدم كنار تو من نيستم.. <BR>وقتي ديدم دست من توي دستت نيست.. <BR>وقتي ديدم.. <BR>ديدم كه من عشق تو نيستم.. <BR>اصلاً هيچوقت عشق تو نبودم.. <BR>.. <BR>نتونستم بيام جلو.. <BR>دوستمون بهش زنگ زد و گفت كه قرار كنسل شده.. <BR>يادم مياد منگووول كنار اتوبان پارك كرد.. <BR>نفس كم آوردم.. <BR>.. <BR>ديگه اين فقط يك شك نيست.. <BR>ديگه هيچ شكي نيست.. <BR>بجاي شك، دلم پر شده از اضطراب و انتظار.. <BR>مي دونم همين روزهاست كه دوباره تنها بشم.. <BR>فقط با يك تفاوت نسبت به قبل.. <BR>اين بار پاي دلم وسطِ.. <BR>براي دومين بار انگار دارم به سرعت با صورت ميام زمين.. <BR>داغونم.. <BR>خيلي داغون... </P> <P> </P> <P>پ.ن. غربت را نبايد در الفباي شهر غربت <BR>جستجو كرد.. <BR>همين كـــــــه عزيزت نگاهش را به ديگري <BR>فروخت، تو غريبي... <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:17:37 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=125 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-125.aspx http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-124.aspx <BR>۸۸/۳/۲۶<BR><BR>تا ظهر ازت بي خبرم.. <BR>ظهر خودم زنگ مي زنم كه ببينم اين فاصله چرا.. <BR>داري مي ري براي راهپيمائي.. <BR>نمي خوام كه بري.. <BR>ولي ميگي كه قول دادي.. <BR>ميگي هر اتفاقي بيفته تو هميشه من رو دوست داري.. <BR>خداحافظي كردنت من رو به حال خفگي ميندازه.. <BR>بر مي گردم سـر ميز نهار با صورتي كه داد ميزنه از درد.. <BR>مامان نيستش ميزنه..! <BR>من ولي غرقم.. <BR>.. <BR>ساعت از ده شب هم گذشته.. <BR>تو برخلاف حرفهاي آخر، اصلاً بهم زنگ نزدي.. <BR>هيچكس خونه نيست، من تنهام.. <BR>هيچكدوم از شماره هاي تو هم جواب نمي دن.. <BR>.. <BR>از يازده شب گذشته.. <BR>مامان برگشته خونه.. <BR>با تعجب به من كه دور سالن با صورت خيس از اشك راه <BR>مي رم، نگاه مي كنه.. <BR>ميگم چندين ساعتِ از تو خبر ندارم.. <BR>اول با بهت، بعد با نيشــخندي جوجه مجنونش رو برانداز <BR>مي كنه.. <BR>ميگه همون ظهــــــر كه مياد توي اتاق تا براي نهار صدام <BR>كنه، اتفاقي صــداي التماس من احمق رو مي شنوه كه <BR>از تو مي خواستم نري.. <BR>ميگه وقتي من حواسم نبوده از توي اتاق يواشكي بهت <BR>زنگ زده و خواهش كرده كه بي خيال رفتن بشي.. <BR>فقط بخاطر من.. <BR>ديگه حرفي نمي زنه.. <BR>فقط نگاهش به من ميگه كه چقدر من...!!! <BR>.. <BR>ساعت دوازده شبِ.. <BR>بالاخره به تلفن من جواب ميدي.. <BR>حرفهات من رو سر جا ميخكوب مي كنه.. <BR>مي گي تنبيه كردي من رو تا ديگــــــه نگذارم كسي توي <BR>كارهاي ما دخالت كنه.. <BR>تنبيه ام كردي تا ياد بگيرم وقتي بين خـــــــــودمون قراري <BR>گذاشتيم، ديگري رو واسطه نكنم تا از تصميمت منصرفت <BR>كنه.. <BR>.. <BR>خفه ميشم.. <BR>با صدايي كــــه سنگينه از بغض ميگم يا من يا سياست.. <BR>.. <BR>شايد دلت برام سوخت كه گفتي من.. <BR>توي كسري از ثانيه تو نرم ميشي.. <BR>من ولي گيجم.. <BR>نمي دونم حرفهاي عصبي چند دقيقه پيش رو باور كنم، يا <BR>زمزمه هاي عاشــــقونه ات رو كه بي وقفه تكرار مي كني، <BR>من همه زندگي توام.. <BR>تنبيه بي دليل رو.. <BR>يا بوسه اي كه از پشت خط مياد.. <BR>.. <BR>راستي..؟! <BR>گفتي تنها بودي.. <BR>مگه قول نداده بودي به دوستت..؟! <BR>اصلاً به كي قول داده بودي..؟! <BR>.. <BR>شايد به دخترك، ولي نه براي راهپيمائي.. <BR>جهتِ گردشي و صرف شامي و...!!! <BR>.. <BR>يك لحظه صداي مزخرف توي مغـــــزم بهم گفت كه انگاري <BR>خيلي مزاحمم... </P> <P> </P> <P>پ.ن. <BR>می ترسم از نبودنت، <BR>و از بودنت بیشتر..! <BR>نداشتن تو ویرانم میكند، <BR>و داشتنت متوقفم..! <BR>وقتی نیستی كسی را نمی خواهم، <BR>و وقتی هستی، " تو را " می خواهم.. <BR>رنگهایم بی تو سیاه است، و در كنارت خاكستری ام.. <BR>خداحافظی ات به جنونم می كشاند، <BR>و سلامت به پریشانیم..! <BR>بی تو دلتنگم و با تو بی قرار.. <BR>بی تو خسته ام و با تو در فرار.. <BR>در خیال من بمان.. <BR>از كنار من برو.. <BR>من خو گرفته ام به نبودنت...! <BR></P> Tue, 20 Oct 2009 21:13:50 GMT http://commenting.blogfa.com/?blogid=parizaadkhatoon&postid=124 parizaadkhatoon http://parizaadkhatoon.blogfa.com/post-124.aspx